Dziś znamy tę chorobę głównie z historii epidemii, jakie nawiedziły ludzkość w czasie jej istnienia. Tak jak inne, wysoce zakaźne choroby kojarzy nam się ona z mrokami średniowiecza, niskim poziomem higieny i dużym zagęszczeniem ludności. Słusznie, cholera to choroba, której epidemie wybuchały najczęściej na terenach w złym stanie sanitarnym, na przykład po klęskach żywiołowych. Ale jeszcze dziś świat wciąż nie jest wolny od cholery.
Co wywołuje cholerę?
Za rozwój choroby odpowiedzialny jest niewielki mikroorganizm- przecinkowiec cholery (Vibrio cholerae)- bardzo odporna na różne czynniki zewnętrzne (na przykład wysychanie, wysoką temperaturę, nasłonecznienie) bakteria. Człowiek może zakazić się bakterią spożywając wodę lub pożywienie, które jest nią skażone. Bakteria występuje w dużych ilościach w odchodach chorych osobników oraz nosicieli. W warunkach obniżonej higieny, kiedy woda pitna zawiera również ścieki sanitarne, do zakażenia może dojść bardzo szybko, a ofiarami może stać się olbrzymia grupa osób. Właśnie dlatego, w obliczu klęsk żywiołowych, jak powodzie czy trzęsienia ziemi, tak ważne jest zapewnienie ludności codziennych dostaw świeżej wody pitnej.
Objawy cholery
W zamierzchłych czasach, gdy epidemie wybuchały głównie w dzielnicach biedoty, początkowo winą za chorobę obarczano wyższe sfery i węszono spisek, który miał na celu w ten okrutny sposób pozbycie się problemu nędzy. Podejrzenia te nasuwały się, ponieważ cholera daje objawy bardzo podobne do zatrucia pokarmowego, a szczególnie do zatrucia popularną trucizną- arszenikiem. Pierwsze objawy cholery to nudności, wymioty i biegunka. Chory oddaje płynne stolce w bardzo dużych ilościach, co bardzo szybko może doprowadzić do odwodnienia, zwłaszcza u dzieci i osób starszych. W późniejszym okresie zakażenia do objawów z przewodu pokarmowego dołącza ból brzucha i gorączka. Odwodniony chory nabiera charakterystycznych cech wizualnych: skóra jest sucha i pomarszczona, oczy zapadnięte, a rysy twarzy się wyostrzają.
Zwalczanie cholery
Jako, że cholera jest chorobą o bardzo dużym potencjale epidemicznym najważniejszym celem jest izolacja chorych i niedopuszczenie do rozprzestrzenienia się bakterii.
W leczeniu samego chorego stawia się głównie na nawodnienie i uzupełnienie elektrolitów, których braki są groźne dla życia. Płyny podawane są doustnie i dożylnie, w zależności od stanu chorego i stopnia zaawansowania choroby. Aby usunąć przyczynę choroby stosuje się antybiotyki, głownie z grupy tetracyklin.
Cholera
W ostatnich latach na świecie niemal nie notuje się przypadków nowych zachorowań na cholerę, jednak jeszcze w 2001 roku Światowa Organizacja Zdrowia zarejestrowała około 200 tysięcy zachorowań, z czego jedna setna zmarła. Nowe zachorowania pojawiają się na terytorium Afryki i Azji. Śmiertelność prawidłowo leczonej cholery jest niska, ale nie należy zapominać, ze to właśnie ta choroba jest odpowiedzialna za 7 epidemii o globalnym zasięgu, tak zwanych pandemii cholery.

Półpasiec
Pierwszymi, często niezbyt niepokojącymi objawami półpaśca mogą być: wysoka temperatura, bóle głowy, gardła, ogólne złe samopoczucie, nadmierna potliwość, cienie pod oczami i rozdrażnienie.
Ospa
Ospa jest dość długą chorobą. To ile, trwa ospa zależy przede wszystkim od organizmu danego człowieka oraz czasu trwania określonych etapów.